Je ouders komen langs: laat hem hangen

De mogelijkheid die iedereen overweegt

Kerst, een doop, je moeder die vier dagen blijft. De gedachte komt ongeveer een week ervoor van zichzelf, en het is altijd dezelfde gedachte: hem eraf halen, in de rommelkamer zetten, maandag terughangen.

Het klinkt als een redelijk plan. Het kost twintig minuten aan elke kant, het is volledig omkeerbaar, en het haalt een risico weg. Precies daarom kiezen mensen deze mogelijkheid, en het is goed te weten wat hij je voor die dienst rekent.

Wat het echt kost

Niet die twintig minuten. Wat het kost is dat je een besluit over het schilderij genomen hebt, en dat je nu weet welk besluit dat was.

Tot dat moment was het doek aan je muur iets wat je gekocht had omdat je er niet vanaf kon kijken. Op het moment dat je hem voor een bezoek eraf haalt, wordt het een ding dat voor bepaalde mensen verborgen moet worden, en jij bent degene die dat vastgesteld heeft. Het wordt niet weer het eerste als je hem maandag terughangt. Er is nu een categorie mensen in je huis voor wie hij eraf gaat, en elk volgend bezoek wordt daarin ingedeeld.

Kopen is het makkelijke deel. Dit is het deel waar het echte besluit valt, en het valt welke kant je ook op gaat: hem laten hangen is ook een besluit, en het is het goedkopere.

De lege haak vertelt het verhaal

De praktische helft, die mensen op zaterdagmiddag ontdekken.

Een muur waar twee jaar een schilderij op gehangen heeft, is geen lege muur. Er zit een haak, of twee. Er zit een rechthoek verf die niet even snel verkleurd is als de muur eromheen, en op een muur die enig daglicht krijgt is dat verschil van de andere kant van de kamer te zien. Er zit misschien een spijkergat in dat in haast met het verkeerde wit is gevuld.

De muur zegt nu dus: hier hing iets, het was ongeveer zo groot, en het is eraf gehaald voordat jij kwam. Een gast die een schilderij geregistreerd zou hebben en door was gelopen, krijgt in plaats daarvan een klein raadsel met een duidelijke oplossing. Was het de bedoeling dat niemand erover zou nadenken, dan is de lege muur een slechtere uitkomst dan het schilderij was.

De plek met iets anders vullen heeft hetzelfde probleem in het klein, want dat iets anders is bijna altijd een spiegel die niet past of een print waar je niet naar wil kijken, aan een haak op de verkeerde hoogte. De muur weet het.

Wat er gebeurt als je hem laat hangen

Bijna niets, en dat is de eerlijke bevinding en niet een geruststelling.

De meest voorkomende uitkomst is dat niemand het benoemt. De tweede meest voorkomende is één opmerking in het eerste uur, meestal over het schilderij en niet over jou: wie het gemaakt heeft, waar je het gevonden hebt, hoe lang het gekost heeft. Drie zinnen dekken dat volledig, en die staan in wat je zegt als bezoek ernaar vraagt.

Twee dingen bepalen het verschil tussen die uitkomsten, en geen van beide is het onderwerp van het schilderij. Het eerste is hoe hij hangt: een doek midden op een muur in goed licht leest als een keuze, en een doek half achter een deur leest als iets waarvan je hoopte dat niemand het zou merken. Het tweede is je gezicht als ze ernaar kijken. Vooral ouders lezen jou, niet de muur, en ze hebben dertig jaar ervaring.

Kinderen, als die meekomen, zijn het minste van je zorgen; kinderen en een schilderij van een vrouw behandelt wat daar echt gebeurt, en dat is ook bijna niets.

Als je echt een neutrale kamer wil

Sommige mensen willen dat, en dat is geen lafheid. Het is een legitieme voorkeur, en er is een juist moment om ernaar te handelen: op het moment van kopen, als je besluit aan welke muur het schilderij gaat hangen.

Een huis met een werkkamer, een overloop of een slaapkamer die het directe werk draagt en een neutrale benedenverdieping is geen compromis; het is een plan. Het overleeft elk bezoek, heeft geen schroevendraaier nodig, en niemand merkt ooit dat het een plan was. Dat is hetzelfde betoog als de route in klanten en collega's in je huis, toegepast op familie, en het is de reden dat welke kamer het waard is om vóór de bezorging over na te denken in plaats van erna.

De versie om te vermijden is voor de woonkamer kopen met het plan hem vier keer per jaar eraf te halen. Dat is de opzet die het meeste kost en niemand tevredenstelt, jou incluis.

Het ene geval waarin hem eraf halen klopt

Er is er één, en het heeft niets met schaamte te maken.

Heeft een bepaald persoon die in je huis blijft een bepaalde reden, bijvoorbeeld een geschiedenis die een schilderij van een lichaam echt moeilijk maakt in plaats van alleen ongemakkelijk, of een verlies, of een ziekte, dan haal je hem eraf, en je denkt er geen tweede keer over na. Dat is niet het schilderij verbergen. Dat is een besluit over een mens, genomen voor die mens, en het is een volstrekt andere daad dan hem eraf halen voor het geval iemand het afkeurt.

De toets is eenvoudig. Verplaats je hem om iemands situatie, of om iemands mening? Het eerste is gastvrijheid. Het tweede is waar dit artikel over gaat.

En blijkt het antwoord te zijn dat het schilderij nooit helemaal bij de kamer gepast heeft waar het hangt, dan is dat ook iets waard om te weten. De collectie loopt van heel direct tot bijna volledig indirect: Lindsey (The Mirror) op 100 × 80 cm zit aan de stillere kant.

Vragen die mensen stellen

Moet ik mijn naaktschilderij eraf halen als mijn ouders komen?

Nee. Die twintig minuten zijn de prijs niet. De prijs is dat je besloten hebt dat het schilderij iets is om te verbergen, en dat besluit draait niet terug als je hem terughangt. Een haak en een niet-verkleurde rechthoek vertellen het verhaal ook luider dan het schilderij deed.

En als ze er iets over zeggen?

De meeste mensen zeggen niets. Zegt iemand wel iets, dan gaat het meestal over het schilderij en niet over jou: wie het gemaakt heeft, hoe lang het gekost heeft, waar je het gevonden hebt. Drie zinnen dekken het, en daarna breng je het gesprek zelf verder.

Is het duidelijk als een schilderij eraf gehaald is?

Meestal wel, ja. Muren verkleuren om een hangend doek heen, dus er zit een rechthoek in een iets andere tint, plus een haak of een gevuld gat. Op elke muur die daglicht krijgt is dat van de andere kant van de kamer te zien, waardoor de lege muur meer opvalt dan het schilderij deed.

Wanneer is het wel goed om hem eraf te halen?

Als een bepaald persoon die bij je blijft een bepaalde reden heeft: een verlies, een ziekte, een geschiedenis die het echt moeilijk maakt. Dat is een besluit over een mens en het is gewoon gastvrijheid. Hem eraf halen voor het geval iemand het afkeurt is een andere daad.