Hoe lang één schilderij duurt

De drie fasen

De meeste antwoorden op deze vraag geven één getal, en één getal is op een interessante manier fout. Er zitten hier drie losse stukken tijd in en alleen bij het middelste komt verf te pas.

Eerst wordt het beeld gevonden en bewaard, en dan blijft het maanden liggen. Ten tweede begint het schilderen, en dat loopt enkele weken in blokken van dagen. Ten derde, en dat is het deel dat niemand meetelt, zijn er de gaten ín die weken, die geen leegloop zijn en ook geen werk.

Tel het bij elkaar op en een doek dat enkele weken schilderen kostte is het grootste deel van een jaar onderweg geweest. Dat is geen traagheid om de traagheid. Het is wat de werkwijze kost.

Maanden in het archief

Het beeld wordt bewaard zonder dat er een besluit over valt. In de woorden van de schilder: op dat moment besluit ik niets, ik bewaar het alleen, en dan ligt het daar tot het om iets begint te vragen.

En dan blijft het liggen. Maanden, in de meeste gevallen. Het archief is geen shortlist en geen planning; het is een stapel beelden die hun zaak nog niet hebben bepleit. Sommige doen dat nooit.

Dat dit als onderdeel van het maken telt, komt doordat het het werk doet dat een schets anders zou doen. Er is hier geen schets, en geen plan. Wat bepaalt of een doek begonnen wordt, is of het beeld na maanden negeren nog steeds aan hem trekt, en dat is een langzamer filter dan een tekening maar een aanzienlijk eerlijker filter.

Dagen achter elkaar, dan niets

Onder schilderij na schilderij op deze site staat dezelfde zin: dagen achter elkaar, dan een week niets, dan weer dagen.

Dat ritme is geen productiviteitssysteem en het is geen bewering over inspiratie. Zijn eigen uitleg van het tempo is kort: dat is geen techniek, het is hoe lang ik erover doe om één beeld goed te bekijken.

Het materiaal staat het toe, en dat is goed om te weten als je nooit met olieverf hebt gewerkt. Olie blijft dagen te bewerken en droogt veel te langzaam om een pauze af te straffen, dus een doek kan halfbeslist blijven liggen en later worden opgepakt zonder dat je een naad ziet. Een week wegblijven is ook de goedkoopste manier om een schilderij te zien zoals een vreemde het ziet: je komt terug en waar je op donderdag tevreden over was, is de woensdag daarop duidelijk verkeerd.

Waar de tijd heen gaat

De derde regel is de nuttige, want die laat zien waar de weken werkelijk heen gaan. Het is zelden het gezicht. Op dat doek ging het merendeel van vier weken in een oppervlak onder de figuur, en het eigen commentaar van de schilder is dat hij je niet kan vertellen waarom dat zo lang moest duren.

De maten lopen van 50 × 30 cm tot 120 × 100 cm en elk doek is staand, wat de tijd minder beïnvloedt dan mensen verwachten. Wat weken kost is beslissen, niet bedekken.

Waarom er geen deadline is

Er wacht geen opdrachtgever, er is geen galeriekalender en geen releasedatum. De regel onder een van de grootste doeken zegt het onomwonden: ik werk alleen als ik wil werken, wat betekent dat er niemand op een leverdatum zat te wachten.

Een andere zegt hetzelfde van de andere kant: geen deadline, geen opdrachtgever, hier is niets bijgeschaafd voor een markt.

Dat heeft een zichtbaar gevolg, en het is het argument voor de hele werkwijze. Een schilderij dat naar een planning wordt gemaakt moet op een bepaalde vrijdag af kunnen zijn. Elk besluit erin valt onder die druk, en de besluiten die nog twee weken nodig hadden om goed te worden, worden stilletjes niet genomen. De deadline weghalen haalt dat filter weg. Het betekent ook dat niemand je kan zeggen wanneer het volgende doek klaar is, en dat is de prijs.

Wat het betekent als je er een koopt

Uit de rekensom volgen drie dingen, en alle drie zijn na te kijken in plaats van sfeer.

Er is er één van elk. Er bestaan vierentwintig doeken en van geen ervan is er een tweede versie. Dat is geen schaarstestrategie; het is wat er gebeurt als één persoon weken achter elkaar schildert.

Als een schilderij weg is, is het weg. Negen van de beelden bestaan ook als gesigneerde print, gemaximeerd op vijftig en nooit herdrukt. Zie wat je voor € 35 krijgt. De rest bestaat alleen als het doek.

Een winkel met tweeduizend originelen doet iets anders. Niet noodzakelijk iets oneerlijks, maar niet dit. De rekensom kan het niet dragen, en dat is de ene toets van een atelier waar helemaal geen smaak voor nodig is. De rest van de toetsen staat in waar je online erotische kunst koopt zonder bij een printfabriek uit te komen.

Wat er aan het eind van die weken werkelijk gebeurt, hoe een doek stopt, is een aparte vraag met een vreemder antwoord: wanneer is een schilderij af. De schilderijen in de serie staan hier.

Waar die weken bij elkaar op neerkomen, en waar het woord “origineel” zich hier aan verbindt, staat op wat een origineel olieverfschilderij is.

Vragen die mensen stellen

Hoe lang duurt een olieverfschilderij?

Hier enkele weken per doek, gewerkt in blokken van dagen in plaats van aan één stuk, en dat is nadat het bronbeeld maanden in het archief heeft gelegen. Eén doek, Riae (Blue Hair), kostte vier weken schilderen. Een afgerond werk is meestal het grootste deel van een jaar onderweg geweest.

Waarom in blokken van dagen schilderen en niet elke dag?

In de eigen woorden van de schilder: dat is geen techniek, het is hoe lang het duurt om één beeld goed te bekijken. Hij zegt ook dat hij alleen werkt als hij wil werken, wat betekent dat er niemand op een leverdatum wacht. Het materiaal staat het toe: olie blijft dagen te bewerken en een pauze laat geen naad achter.

Hoeveel schilderijen zitten er in de serie?

Vierentwintig doeken, geschilderd door één persoon zonder assistenten, van 50 bij 30 cm tot 120 bij 100 cm en allemaal staand. Negen van de beelden bestaan ook als gesigneerde print.

Waarom is er van elk schilderij maar één?

Vanwege de rekensom. Enkele weken per doek, gewerkt in blokken met gaten, door één schilder, levert een klein aantal schilderijen op en geen duplicaten. Elk is gesigneerd, één van één, en komt met een certificaat van echtheid. Er wordt niets als tweede versie overgeschilderd.