Getatoeëerd en inked: de doeken waar de inkt het onderwerp is

De twee doeken waar de inkt het onderwerp is

Zoek op een getatoeëerd naaktschilderij en je vindt vooral prints van iemand anders zijn foto met een filter erover. Dit is een werkend atelier met drieëntwintig originele doeken in één serie, en twee daarvan gaan over inkt.

De rest van de serie is niet getatoeëerd, of niet op een manier die voor het schilderij uitmaakt. Dat is het waard om ronduit te zeggen op een pagina waar iemand op zoek naar inkt beland is, want het alternatief is een pagina die drieëntwintig belooft en er twee levert.

Kayleigh (Tattoos): de grap onder het harnas

Kayleigh (Tattoos) is naar de inkt genoemd en gaat er eigenlijk niet over.

Ze heeft een gezicht dat arrogant fotografeert. Die lezing hoort bij de foto en niet bij haar, en dit is het doek waar ik de grap gevangen heb in plaats van het harnas. Dat was geen besluit. Het gebeurde ergens in de tweede week en ik merkte het pas achteraf.

De tatoeages zijn dus de reden dat je ervoor blijft staan en het laatste waar je nog naar kijkt. Dat is ongeveer wat inkt in het leven ook doet, en het is een van vier doeken van dezelfde vrouw; de rest staat op haar pagina.

Dailey (Illustrated): lijnen die al bestaan

Dailey (Illustrated) is degene waar inkt het hele probleem is, en het is de reden dat dit artikel bestaat.

Het is een schilderij over lijnen die al bestaan, en dat is een moeilijker probleem dan ze verzinnen. Zet één lijn verkeerd op de plek waar het lichaam draait, en het geheel ligt als een sticker op haar in plaats van de vorm eronder te volgen. Daar gingen de weken aan op, en het is het enige deel van dit schilderij waar ik zou willen dat je twee keer naar kijkt.

Dailey Danique is ook een van de weinige vrouwen in deze serie voor wie ik echt gestaan heb. Bijna elke andere vrouw komt binnen als foto en blijft dat.

Waarom bestaande inkt moeilijker te schilderen is dan verzonnen inkt

Verzin je een tatoeage, dan kun je hem zetten waar hij werkt. Zit hij er al, dan is hij al goed, en elk van jouw beslissingen kan hem alleen nog verkeerd maken.

De moeilijkheid is niet de tekening. Het is dat een tatoeage op een oppervlak ligt dat kromt, uitrekt en wegdraait, en dat hij gemaakt is door iemand die op dat oppervlak zelf gewerkt heeft. Een schilder werkt naar een platte foto van een krom ding, en probeert een platte tekening terug te zetten op een kromming die eerst gereconstrueerd moet worden.

Er gaan twee dingen mis, en ze gaan in tegengestelde richtingen mis:

De enige weg erdoor is de langzame: eerst de vorm eronder goed krijgen, en dan de lijn die vorm laten volgen. Daarom kost een doek als dit weken in plaats van dagen, en het is niet het soort werk dat je kunt versnellen door het harder te willen.

Het doek zonder enige laag

Het duidelijkste betoog voor wat inkt in een schilderij doet, is het doek dat er geen heeft.

Lindsey (White Blouse) is degene zonder laag. Al het andere in deze serie heeft iets tussen haar en jou. Hier is er niets, en dat bleek veel moeilijker te schilderen dan wat voor hoeveelheid inkt of latex ook. Er is niets om je achter te verschuilen, voor haar niet en voor mij niet.

En dat is de nuttige manier om over tatoeages in een portret te denken. Het is geen versiering op het oppervlak, het is een laag: iets dat tussen een mens en degene die kijkt in staat. Haal die weg en het schilderij wordt niet eenvoudiger. Het wordt blootgelegd.

Is dit pin-up, alt of inked art?

Die woorden worden allemaal in een zoekbalk getypt en ze betekenen iets anders.

Inked betekent getatoeëerd, en dat past bij de twee doeken hierboven en bij niets anders hier. Alt beschrijft een uiterlijk en een scene, en het past meer bij hoe deze vrouwen werken dan bij hoe de schilderijen eruitzien. Pin-up is een genre met een vast stel attributen en een knipoog erin gebouwd, en deze serie houdt een deel van de attributen en laat de knipoog vallen.

Alle vier de woorden, glamour incluis, worden uit elkaar gehaald in wat de woorden betekenen. De korte versie: geen van hen wordt op deze site als categorie gebruikt, want elk schilderij hier draagt in plaats daarvan een naam.

Wat je echt kunt kopen

Beide originelen zijn gesigneerd, één van één, en komen met een certificaat van authenticiteit. De prints zijn met de hand op de achterkant gesigneerd in kleine oplages die nooit herdrukt worden, en dat is een andere belofte dan de gebruikelijke; hij wordt uitgelegd in wat je krijgt voor €35.

De hele serie, getatoeëerd en niet, staat op de vrouwen in Painted Idols, en alle schilderijen staan op één plek.

Vragen die mensen stellen

Waar vind ik olieverfschilderijen van getatoeëerde vrouwen?

Twee doeken in deze serie gaan over inkt: Kayleigh (Tattoos) en Dailey (Illustrated), beide 100 x 80 cm olieverf op gespannen linnen, één van één, en beide te koop als gesigneerde print. De rest van de serie is niet getatoeëerd op een manier die voor het schilderij uitmaakt.

Waarom is een tatoeage schilderen moeilijk?

Omdat hij al bestaat en op een oppervlak ligt dat kromt. Zet één lijn verkeerd op de plek waar het lichaam draait, en de tatoeage ligt als een sticker op haar in plaats van de vorm eronder te volgen. Verzacht je de lijn om hem te laten liggen, dan wordt de tekening een veeg.

Bestaat er een print van de getatoeëerde schilderijen?

Ja, van beide. Elk is met de hand op de achterkant gesigneerd, voor 35 euro, in een kleine oplage die nooit herdrukt wordt. De originelen blijven eenmalig.

Is dit pin-upkunst?

Een deel van de doeken leent de taal van pin-up, en dat is een genre van beelden die gemaakt zijn om opgeprikt te worden, met een attribuut, een blik in de lens en een knipoog. Deze houden een deel van de attributen en laten de knipoog vallen, en dat is wat er iets anders van maakt.