Orange VanRiae

Ik scrolde haar voorbij en ging terug. Het was het zweet.

months in the archive.

Op dat moment besluit ik niets. Ik bewaar hem, en dan ligt hij in het archief tot hij ergens om begint te vragen. Deze lag daar maanden.

Daarna dagen achter elkaar, een week niets, weer dagen. Dat is geen techniek. Zo lang duurt het voor ik één beeld goed heb gezien. De foto was gemaakt voor drie seconden aandacht van iemand. Ik heb er weken in gezeten.

Op een gegeven moment houdt het op. Niet omdat het schilderij klaar is, maar omdat ik dat ben. Het beeld is afgehandeld, het trekt niet meer aan me, en ik kan door naar het volgende.

Er zit iets licht vulgairs in dit doek en het slaat geen moment om in goedkoop. Ik heb haar vijf keer geschilderd en ik kan nog steeds niet aanwijzen waar die grens loopt.

Wat doe je ermee?

Naar een foto van Riae Suicide (@riae_). Een van vijf doeken van Riae. Wat het schilderij ervan maakt, komt voor mijn rekening en niet voor de hare. Onderdeel van Painted Idols.

The photograph this came from was made to be forgotten. This canvas was not. It took weeks, and it will hang on a wall for years.

Ordering takes a minute. Deciding where it goes is the part that takes nerve, because everyone who walks into that room will see it and decide something about you. That is the real decision, and it is yours. The ones who own these stop noticing the reaction after about a month, and never stop noticing the painting. Hang it anyway.

There is one of this canvas and there will never be a second. If you have read this far, you are already picturing the wall.